ARLINGTON ROAD

Seryjny morderca to określenie kryminalisty, który spełnia kilka wyodrębnionych przez kryminologów i psychologów kryteriów. Po pierwsze - za seryjnego mordercę uznaję się takiego, który ma na koncie trzy lub więcej ofiar. Ofiary najczęściej są nieznane swojemu oprawcy; w akcie zbrodni pojawia się chęć zdominowania i upokorzenia; morderstwa są dokonywane z pobudek psychologicznych, a nie dla chęci zysku, wreszcie - ofiary mają swoiste symboliczne znaczenie, co ujawnia się w sposobie popełniania kolejnych zbrodni. Najczęściej seryjni mordercy to mężczyźni w okolicach trzydziestki, ze średnio zamożnych środowisk, wielu z nich było wykorzystywanych i bitych w dzieciństwie. W większości dysponują ponadprzeciętną inteligencją, często są zafascynowani władzą i jej strukturami (policją, wojskiem, ochroną). Dlaczego zabijają? Dlaczego tak trudno ich zidentyfikować i schwytać? Na pytanie, dlaczego, nie ma jasnej odpowiedzi. Wciąż nie ma wypracowanego skutecznego schematu, który pozwalałby wykrywać potencjalnych morderców i zapobiegać zbrodniom. Nie ma właściwego klucza, by śledzić i rozpoznawać winnych. Wszystkie próby systematyzacji i racjonalizacji są błądzeniem po omacku. Jednoznacznej odpowiedzi nie ma. Jednak fascynują.

Żona i matka Leah Faraday (1961-1996) zginęła w obronie kraju, rok po tej tragedii jej mąż Michael ponownie przeżyje tragedię, bowiem podczas powrotu do domu na ulicy zauważa chłopca, który snuje się środkiem ulicy. Gdy mężczyzna zatrzymuje się na poboczu i podchodzi do chłopca, zauważa, że jego ręka rozszarpana wybuchem mocno krwawi a on traci przytomność. Zachowawszy zimną krew, chwyta dziecko i rusza w trasę po zatłoczonych ulicach w stronę szpitala, w między czasie powiadamia pogotowie o wypadku, walcząc z czasem łamie wszelkie przepisy. Gdy dociera do szpitala, chłopak jest już nieprzytomny a Michael nie potrafi udzielić jakichkolwiek informacji o pochodzeniu ofiary. Dziecko odwożą na salę operacyjną, gdzie ratują mu życie. Do szpitala przyjeżdżają Bradyego, którzy jak się okazuje mieszkają naprzeciw domu Michaela, jednak nigdy nie mieli okazji się poznać. Ów zajście powoduje, iż Michael zaprzyjaźnia się z Oliverem oraz jego żoną Cheryl, ich dzieci wspólnie spędzają czas a życie powoli powraca do normy. Podczas jednej z uroczystych kolacji u sąsiadów, na którą są zaproszeni Michael i jego przyjaciółka Brooke dochodzi do niezwykle relatywnej konwersacji, w której poznajemy poglądy polityczne oraz przeszłość zebranych. Uwagę Michaela przyciągają plany budowli, które są przechowywane w gabinecie Olivera przedstawiające gmach, zupełnie nie związane z projektami o których mówił jego sąsiad co powoduje szereg domysłów, które po powrocie do domu są obalone przez jego przyjaciółkę. Jednak Michael się nie poddaje, korzystając z kontaktów jego żony, która była agentem FBI próbuje zdobyć szereg informacji na temat przeszłości jego sąsiada, gdy tam nie otrzymuje pomocy, rozpoczyna śledztwo na własną rękę. Podczas tych poszukiwań odkrywa przeszłość osoby, która zmieniła nazwisko, które było obciążone przeszłością kryminalną. Ów śledztwo spotyka się z sporym krytycyzmem Brooke, która od niego odchodzi, jednak Michael próbuje odkryć całą tajemnicę, która bezpośrednio tworzy konspirację. Ów spisek dekonspiruje Brooke, która przypadkowo staje się świadkiem transakcji, która odbywa się po między Oliverem a pracownikiem firmy kurierskiej, śledząc go odkrywa część tajemnicy, która okaże się dla niej zgubna. Zaaranżowany wypadek samochodowy, w którym ginie Brooke zupełnie przytłacza Michaela, któremu z wsparciem przychodzą sąsiedzi. Jednak kolejny zwrotów akcji jest bez liku a komentarzem dalszych zdarzeń może stać się myśl Erica Harrisa pochodząca z dziennika jednego ze sprawców masakry w Columbine High School: ”Wińcie tylko mnie"…

Wolności, sprawiedliwości, samorządności, niezależności. Wielu obywateli tego kraju uważa jednak, że tej wojny jeszcze nie wygraliśmy. Akty terrorystyczne, polityczna przemoc od początku towarzyszą opozycji w USA., Dlaczego? Dlaczego dzieje się to w tej krainie wolności? Co prowadzi ludzi... Do takiego rozlewu krwi... W imię idei? Dlaczego w dobie narodowego dobrobytu ten antyrządowy ruch jest tak silny? Jak długo będziemy mówić, że to nieistotny margines? Czego nas uczą? Na to i wiele więcej pytań, które pojawiają się podczas seansu trudno odpowiedzieć, jednak autentyczność wyreżyserowanych zdarzeń, które są jedynie fikcją literacką, napisaną przez Ehren Kruger uświadamia widzowi szereg zagrożeń, które do tej pory były po za horyzontem zainteresowań. Jest to pozycja niezwykle wciągająca, wszelkie zawirowania fabularne oraz sprawna reżyseria Marka Pellingtona doskonale odzwierciedlają mechanizm destrukcji, jakim posługują się nielegalne organizacje pozarządowe. Podkład muzyczny skomponował Angelo Badalamenti, jest to ścieżka niezwykle skomplikowana, w pełni oddająca dramatyzm wydarzeń, symfonizm dźwięków połączony z elementami elektronicznego brzmienia świetnie wtapia się w płynne ujęcia kamery. Ta produkcja sama w sobie jest znakomitym majstersztykiem komercji amerykańskiej, w której pojawiają się na pierwszym planie zdobywcy Oscarów: Jeff Bridges oraz Tim Robbins. To właśnie ich kreacje, zdominowane szczegółowo dopracowanym scenariuszem biorą udział z zdarzeniach, które jak czas pokazał okazały się pierwowzorem zajść w Stanach Zjednoczonych. Po mimo upływu czasu ta pozycja nadal przyciąga uwagę rzeszy widzów, którzy fascynują się teorią spisku idealnego, zachwyca wartką akcją a zakończenie zaskakuje najbardziej wybrednych kinomanów. Po mimo braku elementów grozy, od pierwszych ujęć uraczą nas niepowtarzalne sceny, pełne napięcia, które utrzymuje się do samego końca trwania seansu. Jest to pozycja, do której wielu będzie powracać, kino wielkiego formatu, które nigdy się nie powtórzy a klasykę należy znać…

ZOBACZ RÓWNIEŻ

DVD

CIEKAWOSTKI

KSIĄŻKI

SYLWETKI

MUZYKA

DOWNLOAD

AUTOR: REQUIEM