GIFT, THE

Od wieków ludzie obdarzeni darem jasnowidzenia stawali się zjawiskiem wzbudzającym kontrowersje. Pod koniec dwudziestego wieku naukowcy zaczęli się interesować owymi zdolnościami prowadząc między innymi testy porównawcze. Dar widzenia nazywany potocznie przeczuciem często jest wykorzystywany przez policję w sprawach, w których wszelkie konwencjonalne środki zawiodły. Jednak nauka nie jest w stanie wyjaśnić fenomenu, który swoim mistycyzmem przeraża, osoby posiadające dar często świadczą usługi, przepowiadając osobom prywatnym przyszłość lub próbującą wyjaśnić przeszłość. Osobą o podobnych zdolnościach jest Anabelle Wilson, wdowa samotnie wychowująca samotnie trójkę dzieci. Potrzebne środki do życia pozyskuje z różnych źródeł, jednym z nich jest wróżenie z kart nietypowego formatu miejscowym mieszkańcom małego miasteczka. Wzbudzająca ogólne poruszenie pomaga rozwiązywać problemy, owy dar odziedziczyła po babci jednak nie może go wykorzystywać w pełni. Nawiedzające ją wizje są fragmentaryczne, dlatego też wszelkie jej usługi są darmowe. Pracując w domu wychowuje dzieci, pewnego dnia po raz kolejny o pomoc prosi ją molestowana kobieta, której mąż Donnie Barksdale nadużył przemocy. Annie radzi jej by odeszła od męża, jednak zastraszona kobieta nie jest w stanie podjąć tak drastycznych kroków bojąc się o własne życie. O wizycie żony u wróżki dowiaduje się Donnie, nachodząc Annie w nocy, grozi całej jej rodzinie. Jednak to nie koniec narastających problemów, kolejne wizje Anabelle przedstawiają zamordowaną kobietę, która zaginęła. Policja prosi Annie o pomoc, niekonwencjonalny sposób śledztwa przynosi rezultaty. Zmasakrowane ciało zostaje wyłowione na posesji Barksdale’ów, dochodzi do procesu, w którym na ławie oskarżonych zasiada Donnie. Skazany za morderstwo odsiaduje wyrok, jednak kolejne przeczucia dotyczące zagadkowego morderstwa nasilają się, wokół zdarzenia narasta coraz więcej pytań, które pozostają bez odpowiedzi do momentu, gdy dotyk przeznaczenia przedstawi pełny obraz zdarzeń, lecz wtedy może już być za późno, by ktokolwiek mógł zmienić bieg wydarzeń. Zatem wysłuchajmy zmarłych do końca…

Milenium najwidoczniej podziałało na twórców kultowych filmów z elementami gore, tak, więc gdy George A. Romero wyreżyserował thriller „Bruiser”, Sam Raimi postanowił się zająć sprawnie zrealizowanym thrillerem „The Gift”. Czyżby to miało oznaczać wypalenie artystyczne? Wręcz przeciwnie, reżyserzy po nakręceniu produkcji, których rozgłoś niesie się przez wiele lat zostają zaszufladkowani, ich przyporządkowanie do określonego typu gatunkowego powoduje ogólne poruszenie, gdy wyłamują się tworząc kolejną zaskakującą produkcję o charakterze nieco odbiegającym od utartych dotychczas sprawdzonych płaszczyzn filmowych. Zgromadzenie na planie filmowym hollywoodzkiej plejady gwiazd, często uhonorowanej wieloma nagrodami, niebanalnej fabuły oraz poruszających oko ujęć oraz efektów specjalnych przyniosło wymierne efekty. Niedoceniany dotąd twórca thrillerów, słynny reżyser horrorów wyłamał się tworząc wzorcowe dzieło kina fabularnego. Plejadzie gwiazd towarzyszy podkład muzyczny skomponowany przez Jerrego Goldsmitha, w twórczy sposób kreujący świat mistycznych doznań głównej bohaterki. Na szczególne uznanie zasługuje wielowątkowa fabuła, której niby nieznaczne wątki poboczne w końcowej fazie się łączą tworząc zaskakujący finał. Oprócz elementów grozy reżyser wplata wątki obyczajowe, uwydatniając problematykę filmu. Ten zabieg okazuje się trafny, dzięki niemu film nabiera wartości moralnych, dając widzom wiele do myślenia. Jednak ogrom produkcji zniekształcony zostaje w minimalny sposób poprzez komercyjność, skazując produkcję na zyski a nie na kino bardziej ambitne. Poetyckość pejzaży utrzymana w mrocznej konwencji została w wspaniały sposób uchwycona, tworząc malowniczy pejzaż świata żywych i martwych. Zatem trudno jednoznacznie określić gatunkowość danego dzieła, które niewątpliwie tchnęło odrobinę świeżości w kino światowe, kreujące obraz komercyjności i szufladkowania poprzez reklamę produkcji nazwiskiem reżysera oraz obsadą. Mimo wielu konkretnych zalet owa płynność epicka może okazać się dla wielu niezrozumiała, co za tym idzie nudna. Jednak warto przysiąść na parę chwil wygodnie w fotelu i delektując się płynącym powiewem świeżości, bijącym naszego ekranu. Polecam każdemu, bez wyjątku…

ZOBACZ RÓWNIEŻ

DVD

CIEKAWOSTKI

KSIĄŻKI

SYLWETKI

MUZYKA

DOWNLOAD

AUTOR: REQUIEM