NIGHT OF THE LIVING DEAD / F I L M Y / ARENA HORROR

Film zaczyna się dokładnie tak samo jak oryginał... Johnny i Barbara jadą odwiedzić grób matki. Na cmentarzu Barbara zostaje zaatakowana przez żywego trupa, Johnny broniąc Barbary wdaje się w szarpaninę z zombim. Johnny zostaje zabity przez trupa, Barbara wpada w histerie i zaczyna uciekać. Dobiega do pewnego domu, z nadzieja ze ktoś jej tam pomoże. Nagle pojawia się jedyny człowiek, jakiego widziała od chwili śmierci swojego brata, Ben, który również jak Barbara ucieka przez trupami. Jak się okazało Ben i Barbara nie są jedynymi ludźmi w tym domu, w piwnicy schowało się jeszcze 5 ludzi, dwa małżeństwa, jedno z rannym dzieckiem. Z godziny na godzinę się ściemnia, coraz więcej pojawia się żywych trupów, którzy pragną tylko jednego... ludzkiego mięsa. Zaczyna się gra o przetrwanie......

Film ten jest remakiem kultowego już filmu z 1968 roku pod tym samym tytułem. Zamiast Johna Romero, który został producentem filmu na fotelu reżyserskim zasiadł John Savini, z którym Romero współpracował przy "Świcie Żywych trupów" i "Dniu Żywych Trupów". O fabule nie będę się rozpisywał ponieważ jest taka sama jak w pierwowzorze, choć posiada kilka kosmetycznych zmian i zmieniona końcówkę, która wobec niektórych jest lepsza niż w oryginale, osobiście uważam, że końcówka z 68 roku była zdecydowanie lepsza. W remeku zmieniła się również postać Barbary, która w oryginale była przestraszona, niezdolna do jakichkolwiek działań, tutaj doświadczamy jak jako silna i nie okazująca żadnego strachu kobieta. W oczy przede wszystkim rzuca się wykonanie filmu; scenografia oraz wygląd trupów naprawdę robi ogromne wrażenie na widzu, doskonale prezentują się również efekty specjalne, które stoją na bardzo wysokim poziomie. Poza tym wszystko zostało po staremu tylko dużo, dużo lepiej wykonane.

Dotychczas uważałem, że żaden remeke nie jest w stanie zastąpić lub choćby dorównać oryginałowi. Savini jednak bardzo mile mnie zaskoczył, ponieważ stworzył coś, co z czystym sumieniem można porównać do pierwowzoru, lecz tylko porównać otóż dla mnie "Noc Żywych Trupów" z 1968 roku pozostaje filmem, którego żaden remeke nigdy nie zastąpi.