SPIS WEDŁUG TYTUŁÓW POLSKICH


0-9  A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  Q  R  S   U  V  W  X  Y  Z  Ż  Ź

BESTIE

 

Joyce Carol Oates jest bez wątpienia pisarką wyjątkową. Lektura jej książek to niesamowita przyjemność intelektualna. W swej wszechstronności autorka sięga także po konwencję grozy, ale horror w wydaniu Oates jest bardzo nietypowy. Dla jednych będzie to zaletą, innym się nie spodoba – to naturalne. Warto zapoznać się z twórczością tej pisarki zaczynając choćby od mikropowieści pt. Bestie.

Połowa lat siedemdziesiątych, czasów powszechnego łamania konwenansów i eksperymentów z narkotykami. Młoda, przeciętna amerykańska studentka o imieniu Gillian zakochuje się w swoim wykładowcy. Wkrótce ulega fascynacji także jego żoną-artystką. Uwikłana w dziwny, toksyczny związek, odkrywa mroczny sekret ludzi, którzy ją zauroczyli. Wydarzenia w powieści nie rozgrywają się w porządku chronologicznym, te z lat 70-tych otoczone zostały klamrą współczesności. W ten sposób bohaterka komentuje przeszłość. Choć zaprezentowany został właściwie tylko jeden wątek, jest on bardzo rozbudowany. Poza miłością do profesora, Gillian zmaga się z powszechnym strachem przed grasującym w kampusie podpalaczem, analizuje zdarzenia z przeszłości i obserwuje koleżanki.

Bestie są napisane w typowy dla Oates sposób – choć należą do literatury popularnej, trudno nazwać je książką do poduszki. Lektura tej mikropowieści wymaga wysiłku intelektualnego oraz konieczności doczytania między wierszami, ponieważ niektóre informacje są podawane nie wprost. Natura ludzka, mimo wszystko, ciągle może być zagadką i jako taka ukazywana jest w książkach Oates. Ile wiemy o sobie? Ile o innych i jak dużo oni wiedzą o nas?

Schemat fabularny jest bardzo prosty, ot, studentka zakochana w profesorze, nie ona pierwsza i nie ostatnia. Jednak to, co ukrywa się pod tą historią, jej drugie dno, wzbudza grozę. Każdy ma jakieś inne oblicze, wszyscy mają sekrety, a prawda skrywana przez ujmującą powierzchowność jest mroczna. Bohaterowie są okrutni. Okrutna jest też Oates, kiedy odziera czytelnika ze złudzeń co do ludzkiej natury.

Bestie to raczej książka psychologiczna niż horror. Zagrożenie, wyczuwalne w powieści od pierwszej kartki, pochodzi tu nie tyle z zewnątrz, ile z wnętrza, ponieważ bohaterka godzi się na nie. Z pewnością znajdziemy tu istotne elementy konwencji grozy – odizolowaną, poniekąd na własne życzenie, bohaterkę, zagadkowe i straszne wydarzenia, niby zwyczajne, ale tajemnicze postaci. Gillian z jednej strony przypomina trochę heroinę gotyckiego romansu – naiwna, niewinna na swój sposób, uwikłana w wydarzenia, wobec których jest bezbronna, by na końcu wziąć na siebie rolę karzącej ręki sprawiedliwości. Z drugiej chyba nie mówi o sobie wszystkiego, w każdym razie nie wprost.

Bestie to powieść krótka, ale niezmiernie treściwa. Polecam wszystkim spragnionym czegoś „innego.”

AUTOR RECENZJI: KAROLINA GÓRSKA

 
   

 

.: TYTUŁ ORYGINALNY :.
Beasts

.: AUTOR :.
Joyce Carol Oates

.: TŁUMACZENIE :.
Ewa Górczyńska

.: WYDANIE ŚWIATOWE :.
2002

.: WYDANIE POLSKIE :.
Bellona, W-wa 2007

.: ILOŚĆ STRON :.
128 stron

:: KUP TERAZ ::
 

KRÓTKIE ZESTAWIENIE:

OGÓLNA OCENA KSIĄŻKI:
8 / 10 

OCENA KSIĄŻKI JAKO HORROR:
6/10

 OCENA KSIĄŻKI OD STRONY LITERACKIEJ:
10 / 10

PLUSY:
+ Fabuła
+ Sposób prowadzenia narracji
+ Postaci i relacje między nimi
+ Nastrój
+ Nietypowe ujęcie konwencji grozy...

MINUSY:
-
... co dla niektórych może być minusem