SPIS WEDŁUG TYTUŁÓW POLSKICH


0-9  A  B  C  D  E  F  G  H  I  J  K  L  Ł  M  N  O  P  Q  R  S   U  V  W  X  Y  Z  Ż  Ź

GRACZE

 

O grach komputerowych napisano już wiele złego i dobrego, z wyraźnym naciskiem na to pierwsze. Wydawałoby się, że również Karina Obara w swej powieści Gracze, której tytuł jednoznacznie odnosi się do tego typu rozrywki, stanie po stronie zdecydowanych przeciwników gier. Na szczęście pozory mylą. Autorka w swej powieści porusza znacznie głębsze kwestie i ważniejsze problemy. Gra jest tu jedynie punktem wyjścia, bo to właśnie w wirtualnym świecie spotykają się główni bohaterowie - Cezary i Michał. Choć w szkole siedzą w jednej ławce, to jednak świat gry on-line, noszącej tytuł Misja, jest dla nich preferowaną rzeczywistością. Pewnego dnia chłopcy decydują się zagrać w realu...

Temat gier komputerowych i wirtualnej rzeczywistości sam w sobie nie zajmuje w powieści wiele miejsca, autorka stara się raczej dociec, co musi stać się z człowiekiem, by dać się mu pochłonąć. Tak naprawdę wszystkie problemy i frustracje rodzą się poza rzeczywistością gry, a w niej, do pewnego stopnia, mogą znaleźć ujście. Gracze to także powieść o dojrzewaniu we współczesnej Polsce, o wartościach świata ludzi młodych, wchodzących w życie oraz o polskiej rodzinie - zarówno tej wzorcowej (mowa oczywiście o stereotypach): mama, tata, synek, córka; jak i tej niepełnej, gdzie ojca brak. Jak się okazuje, oba typy mogą nie być zdolne, pomimo oczywistych starań, do prawidłowego, w świetle norm społecznych, ukształtowania młodego człowieka. Gdzie leży granica rodzicielskiego wpływu? I dlaczego nie jest taka sama dla wszystkich? Na te pytania szuka odpowiedzi autorka, jakkolwiek nie jest to zadaniem łatwym.

Gracze to także powieść o samotności człowieka we współczesnym świecie. Nie tylko Cezary i Michał zarywają nocki przy komputerze. Także sąsiadka Cezarego, nieco starsza od chłopców dziennikarka, Sabina Krop, spędza długie godziny przy komputerze rozmawiając ze znajomymi poznanymi w sieci, wciąż odkładając spotkanie w realu na później. To ona pierwsza poznaje zamiary chłopców i stara się im przeszkodzić. Później próbuje docieć ogólnych przyczyn, dla których ludzie decydują się na morderstwo, szuka tzw. wspólnego mianownika dla wszystkich aktów przemocy.

Karina Obara napisała niebanalną powieść, którą bardzo dobrze się czyta. Styl autorki jest dość oryginalny. Pisze językiem współczesnym, zrozumiałym, momentami nieco podszytym szyderstwem. Zdania - długie, rozbudowane, zawierające maksimum treści przy minimum środków - dodają powieści autentyczności i spontanicznego charakteru, co sprawia, że czytelnik staje się świadkiem bieżących zdarzeń, a nie odbiorcą relacji "z drugiej ręki." Autorce udało się także zbudować napięcie oraz wpleść konieczne elementy makabry. Postaci, zarówno te z pierwszego, jak i dalszych planów, są zindywidualizowane, nie tylko pod względem cech, ale także językowym, przez co również zyskują na autentyczności.

Gracze to powieść, którą czyta się jednym tchem, mimo że poruszany temat jak i wszelkie konkluzje są nieoptymistyczne i ponure. Książka straszy w stylu Jacka Ketchuma, bo uświadamia czytelnikowi, że w zwyczajnej, pozornie przewidywalnej i bezpiecznej rzeczywistości, w tym wypadku tworzoną przez rodziców dla swych dzieci, może czaić się zło. Dzieci nie są bowiem dokładnymi kopiami matek ani ojców i przekazywanych im wartości nie muszą uznać za własne...

AUTOR RECENZJI: KAROLINA GÓRSKA

 
   




 

.: TYTUŁ ORYGINALNY :.
Gracze

.: AUTOR :.
Karina Obara

.: TŁUMACZENIE :.
Brak

.: WYDANIE ŚWIATOWE :.
2010

.: WYDANIE POLSKIE :.
WAB, W-wa 2010

.: ILOŚĆ STRON :.
316

:: KSIĄŻKĘ DOSTARCZYŁO ::

 

KRÓTKIE ZESTAWIENIE:

OGÓLNA OCENA KSIĄŻKI:
10 / 10 

OCENA KSIĄŻKI JAKO HORROR:
2 / 10

OCENA KSIĄŻKI OD STRONY LITERACKIEJ:
10 / 10

PLUSY:
+ ciekawy styl
+ przemyślana fabuła
+ bohaterowie
+ odczucie autentyczności
+ skłania do przemyśleń

MINUSY:
- brak